Kurtarıcı

Bataklıktasındır, çırpındıkça dibe battığını hissedersin.

Beklersin… Biri gelsin seni o bataklıktan çıkarsın diye. Belki aylarca, belki yıllarca…

Kendini sevip kendine güvendiğin o anda biri gelip sana bir dal uzatır o bataklıktan çıkabilesin diye. Tutunursun o dala ve yüzmeye başlarsın kıyıya, yüzersin yüzersin…

O pis, iğrenç bataklıktan bir dala tutunup çıkman aylarını alır. Ancak sabrın sonu selamettir, buna inanırsın. İnandığın şeyi başarırsın.

Bataklıktan çıkmayı başardığında dönüp arkana bakarsın ‘Beni kurtaran kim?’ diye. ‘Ben’ cevabı gelir.

İnsanı kendi bataklığından ancak ‘kendi’si kurtarır…