Her insan biricik olarak başladı hayata ve biricik olarak da sonsuza gidecek her şey. İnsan hayatı boyunca bir keşif/arayış içerisinde bulunur. Dünyaya geldiği ilk anda çevreyi keşfetmeye başlar, bu çevre içerisinde kendisini merak eden insan aslında en uzun keşif yolculuğuna çıkmıştır; kendini keşfetme yolculuğu. Bu yolculuğun bir sonu yoktur aslına bakarsanız. Bu yol nihayete ancak…
Harekete geçmek önemlidir. Ama daha da önemlisi hareketin sürekliliğini sağlamak. Yolun tamamına bakıp korkmamak aksine, adım adım ilerlemek yolunda. ”Sabrını geleceğe ve geçmişe sarfetmezsen, şimdiki zamana kafi gelir.” der, Said Nursi. ”Ömür bir gündür o da bugündür.”der. Mevlana. Bu yüzden bir yılda iki yüz elli gün işe gideceğini ya da haftada otuz saat ders…
Bataklıktasındır, çırpındıkça dibe battığını hissedersin. Beklersin… Biri gelsin seni o bataklıktan çıkarsın diye. Belki aylarca, belki yıllarca… Kendini sevip kendine güvendiğin o anda biri gelip sana bir dal uzatır o bataklıktan çıkabilesin diye. Tutunursun o dala ve yüzmeye başlarsın kıyıya, yüzersin yüzersin… O pis, iğrenç bataklıktan bir dala tutunup çıkman aylarını alır. Ancak sabrın sonu…