Yeni Bir Ben Lazım…
Bu yılda yine diğerleri gibi ne kadar çabuk geçti! Hepimizin dilin de aynı sözcükler zaman ne hızlı göz açıp kaparken bir yıl daha bitiverdi. Zaman bu kadar hızlı akıyorken bu yılın şu son günlerin de şöyle bir arkamıza baktığımız da neler bizimle gelecek ya da neleri artık bu yılda bu yolda bırakmalıyız ?
Bunu öz benliğimizden daha iyi kim bilebilir ki? Hem en yalansız olduğumuz kendimiz değil miyiz. Hadi o zaman artık zihnimizi serbest bırakalım, boşaltalım ve bizi üzen, strese sokan, enerjimizi aşağı çeken, sevgimize layık olmayan, bizi değersiz hissettiren, kişi, olay, söz, yer, her ne ise önce kendimize itiraf edelim sonra da bırakalım. Bırakalım bizden çok uzaklarda kalsınlar.
Yeni yıla bu niyetle girelim. Gözlerimiz görüyorken gördüklerimizin kıymetini bilelim bir kuşun kanat çırpması bir bebeğin gülmesi bir ağacın yeşermesi… Kulaklarımız duyuyorken duyduklarımızın kıymetini bilelim denize vuran dalgalar saçımızı okşayan rüzgar annemizin seslenişi… Ayaklarımız tutuyorken gidebildiğimiz her yerin kıymetini bilelim okul yolunun sevgiliye giden yolun başarılara giden yolların…
Sevgimiz, huzurumuz, mutluluğumuz, sağlığımız, gülüşümüz, gücümüz ve daha çoğaltabileceğimiz güzellikler gelsin bizimle ve daim olsunlar. Bu yeni tertemiz yılda mutluluklarımız gülüşlerimiz çoğalsın. Unutmayın ne ekersek onu biçeceğiz.
